De eerste bevers werden in 1988 in de Biesbosch in Nederland uitgezet. Daarna is de bever op nog enkele plekken geïntroduceerd, zoals in de Gelderse Poort (1994), Limburg (2002) en in Groningen/Drenthe in het Hunzedal (2008). Sindsdien groeit de beverpopulatie gestaag.

Ook over de grens in Vlaanderen groeit het aantal bevers. Daar is het aantal beverterritoria in 2019 gestegen tot 187, schrijft vakblad Boer&Tuinder. De meeste bevers komen daar voor in de Grensmaasregio. De herintroductie is zo succesvol dat er steeds vaker schade ontstaat. De schadevergoeding in Vlaanderen is niet toereikend, aldus het vakblad in een artikel 'Beverschade blijft heikel punt'.

Beverdam

Bevers knagen bomen om en bouwen dammen en burchten. Door de bouw van zo'n dam kan de waterafvoer ter plaatse stagneren met een ongewenste overstroming tot gevolg. Daarnaast kunnen bevers schade aan gewassen veroorzaken. Je kunt overstromingsschade voorkomen door de aanleg van een beaver deceiver, een buis door of langs de beverdam. Je garandeert zo dat er voldoende doorstroom blijft.

Toch ontstaat op verschillende plekken lokaal ergernis over de schade die bevers veroorzaken, aldus het vakblad. Die ergernis zie je niet alleen bij landbouwers, maar ook bij waterbeheerders, boseigenaren, particulieren en zelfs natuurliefhebbers. Denk aan een terrein waar de effecten van decennia verschralingsbeheer teniet worden gedaan.

Schaderegeling

Voor de schade die door bevers veroorzaakt wordt, is er een schaderegeling. Maar in Vlaanderen is die regeling vaak ontoereikend zegt Steve Meuris van het agrobeheercentrum Eco. Particuliere schade komt daar sowieso niet aanmerking voor een wildschadevergoeding. Landbouwschade kan wel vergoed worden mits de schade hoger is dan € 300. En je moet voorzorgsmaatregelen hebben genomen, maar die maatregelen zijn vrij kostbaar. In de praktijk wordt zo veel schade uitgesloten van vergoeding.

Groeiende beverpopulatie soms hinderlijk