Deliflor, een van de grootste chrysantenveredelaars, zet gemiddeld eens in de twee weken een nieuw chrysantenras in de markt. Maar binnen een jaar verdwijnt 80% van die nieuwe rassen weer, zegt Geert van Geest in het artikel 'De ideale chrysant'. Die rassen blijken dan toch niet te voldoen. Ze zijn niet mooi genoeg of toch niet goed houdbaar.

Houdbaarheid

Het bedrijf waar Van Geest werkt heeft zo'n 300 rassen in het assortiment en produceert jaarlijks zo'n 700 miljoen stekken. Chrysanten worden wereldwijd verhandeld. De waardering van chrysanten is niet overal hetzelfde. Russen willen het liefst grote chrysanten, Japanners willen kleine bloemen. 'Over smaak valt te twisten, maar over houdbaarheid niet', zo schrijft Resource.

Houdbaarheid is een lastig aspect omdat zoveel processen er invloed op hebben. De kwaliteit van het water in de vaas speelt een rol, snijbloemenvoeding en eigenschappen van de chrysant. Sommige chrysanten verkleuren sneller in het bloemhart. Op dat laatste heeft Van Geest zich gericht in zijn onderzoek. Zo heeft hij software ontwikkeld waarmee je snel de verkleuring van het bloemhoofd kunt meten.

DNA-merkers

Suiker speelt een belangrijke rol bij de verkleuring van het bloemhart, denkt Van Geest. Maar genetische eigenschappen spelen ook een rol. Met DNA-merkers heeft hij op het chrysantengenoom locaties gevonden die hij kon linken aan de gevoeligheid voor bloemhoofdverkleuring. Nu hij weet welke genen daarbij betrokken zijn, kan hij met genetische analyse sneller selecteren op ziekteresistentie of bloemhoofdverkleuring. Hij kan zo op basis van genetische analyse 80% van de genotypes meteen weggooien.

Van Geest denkt dat deze methode, 'marker assisted breeding' veel perspectief biedt voor de veredeling van chrysanten. In de veredeling van groenten wordt die methode al langer toegepast. Het maakt het mogelijk sneller en gerichter naar resultaat te veredelen.

(Bron foto: Shutterstock)

Ideale chrysant met genetische analyse