Exemplaren van de geslachten Sequoia en Sequoiadendron zijn de grootste of hoogste bomen ter wereld. ‘Kustsequoia’ is de Nederlandse naam voor Sequoia sempervirens en ‘mammoetboom’ voor Sequoiadendron giganteum. Bomen die directe neven van elkaar zijn binnen de familie van de Taxodiaceae. In het artikel ‘‘Jopper & jopper’ twee van de grootste levende wezens op aarde’ uit Boomzorg gaat Jan P. Mauritz VRT uitgebreid in op deze soorten.

‘Altijd groen’

De naam Sequoia is afgeleid van het opperhoofd Sequoyah van de Cherokee-indianen in Georgia. Sequoyah (1770-1843) was een halfbloed met een Duitse vader en een Cherokee-moeder, zo schrijft Mauritz in zijn artikel. De soortnaam sempervirens betekent ‘altijd groen’. De boom, die meer dan 100 meter hoog kan worden, komt van nature voor in een smalle strook langs de westkust van de Verenigde Staten, vanaf het Canadese Vancouvereiland, de staten Washington en Oregon in het noorden, tot in Zuid-Californië, en uitsluitend ten westen van de Rocky Mountains. Vanwege de bedreiging door houtkap zijn de natuurlijke verspreidingsgebieden inmiddels allemaal national parks geworden.

Mammoet

De mammoetboom (Sequioadendron giganteum ) groeit van nature op de westelijke hellingen van de Sierra Nevada, op hoogten van 1.500 tot 2.000 meter boven zeeniveau. Vooral in het Yosemite National Park staan de grote en zware species van dit genus. ‘Ze kunnen zomaar 100 meter hoog en 3500 jaar oud zijn en behoren daarmee, samen met de grootste Sequoia’s, tot de oudste levende wezens op aarde.’

College

Zowel de Kustsequoia als de mammoetboom zijn in cultuur gebracht (ook in Nederland zijn exemplaren te vinden) en van beide soorten bespreekt Mauritz in zijn artikel ook een aantal cv’s. Maar hoe kan dat nou eigenlijk, dat een boom zo groot wordt? Daarover gaat het in het college ‘Hoe kan een eikeltje uitgroeien tot een boom van duizend kilo’ van de Universiteit van Nederland.

(Bron foto: Thinkstock)

Reuzenbomen