De Nederlandse overheid vindt duurzame ontwikkeling van de veehouderijsector elders belangrijk. Het is een van de grootste uitdagingen van deze tijd, zo is te lezen in het onderzoeksrapport 'De Nederlandse veehouderij sector & internationale netwerken' dat in december 2015 verscheen.

Voedselzekerheid

De verwachting is dat in 2050 ten opzichte van 2000, 65-70% meer eieren en varkensvlees gegeten wordt, 80-100% meer zuivelproducten en 170% meer pluimveevlees. Er moet dus meer geproduceerd worden om de voedselzekerheid van de groeiende wereldbevolking veilig te stellen. Maar een groeiende veehouderijsector kan ook negatieve effecten hebben zoals groeiende broeikasgasemissies, toenemend landgebruik en afnemende biodiversiteit. Die groei zorgt ook voor een groter gebruik van water, natuurlijke hulpbronnen en nutriënten. Tegelijkertijd kan er regionaal een nutriëntenoverschot ontstaan en kan die groei gezondheidsrisico’s opleveren voor mens en dier.

Visies

De Nederlandse overheid ziet een rol voor de Nederlandse veehouderijsector in de ontwikkeling van een wereldwijde voedselzekerheid en een duurzame veehouderij. Daarom heeft Nederland een leidende rol gespeeld in de ontwikkeling van de Global Agenda for Sustainable Livestock (GASL). De overheid wil dit internationale netwerk van meerdere stakeholders verbinden aan de behoeften van de Nederlandse bedrijven. Maar wat vinden de bedrijven zelf? Wat is de visie van de Nederlandse veehouderijsector? Wat zijn kansen en bedreigingen? In opdracht van het ministerie van Economische Zaken voerde Wageningen UR Livestock Research een onderzoek uit. In interviews onder vertegenwoordigers uit de sector vroegen onderzoekers naar hun ervaringen, ideeën over duurzame ontwikkeling van de veehouderijsector internationaal. De ervaringen en ideeën zijn beschreven in het rapport.

Productie-efficiëntie

De Nederlandse veehouderijsector kan zeker een bijdrage leveren, vinden ze. De grootste kans zien ze in het verhogen van de productie-efficiëntie door kennisontwikkeling van lokale medewerkers en boeren. Een van de aspecten die daarbij belangrijk is, is het stimuleren van goed functioneren productieketens en markten. Samenwerking met meerdere instellingen is belangrijk voor die kennisontwikkeling en -uitwisseling. Een multi-stakeholderbenadering met overheden, kennisinstellingen, bedrijven en NGO's, zoals we die kennen in de 'gouden driehoek' is daarbij nodig, vinden ze.

Verder vinden de geïnterviewden dat overheden en NGO's zich niet zo sterk moeten richten op de ontwikkeling van 'smallholders', het MKB, maar ook op grotere bedrijven. Door je te richten op middelgrote of grote marktgerichte ondernemingen is de kans groter dat je de keten- en marktontwikkeling kunt stimuleren en dat je op het gebied van duurzaamheid en voedselzekerheid meer kunt bereiken.

(Bron foto: fotowedstrijd Groen Kennisnet Michel Kleefman)

Verduurzaming van de internationale veehouderij