Handhaving

Vewin staat achter het beleid, zo is te lezen uit het artikel, omdat uit een recente studie van onderzoeksinstituut KWR blijkt dat nog steeds resten van verschillende gewabeschermingsmiddelen gevonden worden bij de innamepunten van drinkwater uit oppervlaktewater en voorraadbekkens. Daar zitten ook normoverschrijdende concentraties bij. En ook in grondwater dat bestemd is voor drinkwater, komen sporen van gewasbeschermingsmiddelen of afbraakproducten van deze middelen voor.

Maar naast aandacht voor dit beleid is er ook meer aandacht nodig voor toezicht en handhaving van bestaande beleidsmaatregelen, schrijft het vakblad. Zo blijkt uit onderzoek dat veel agrariërs zich in de praktijk onvoldoende bewust zijn van het feit dat er restricties gelden voor gebruik van middelen in grondwaterbeschermingsgebieden. Vewin benadrukt dat de emissie van gewasbeschermingsmiddelen naar drinkwaterbronnen zo snel mogelijk worden teruggedrongen, tot nagenoeg nul in 2030.

Biologie als basis

In het artikel geven vertegenwoordigers van verschillende organisatie hun visie. Zo denk Luk van Duijn van het CTGB (College voor de toelating van gewasbeschermingsmiddelen en biociden) dat nagenoeg geen emissie haalbaar is. Piet Boonenkamp van brancheorganisatie Artemis ziet een omslag naar een weerbaar teeltsysteem met biologie als basis als essentieel om de doelen te bereiken. En Jelmer Vierstra van Natuur & Milieu denkt dat economische sturing kan helpen door biologische alternatieven goedkoper te maken en toxische middelen duurder.

(Bron foto: WikimediaImages via Pixabay)

Voor schoon drinkwater is duurzame gewasbescherming hard nodig