Een aanzienlijk deel van Nederland, het deel waar miljoenen mensen wonen, kan bij dijkdoorbraken onder water komen te staan. Gelukkig wordt het land beschermd door waterkeringen: duinen, dijken - 37376 kilometer - sluizen en gemalen. Het is belangrijk dat die waterkeringen betrouwbaar zijn. Daarom toetst de overheid elke zes jaar of die waterkeringen aan de normen voldoen. Op grand van de rapportages van die toetsingen wordt een hoogwaterbeschermingsprogramma (HWBP) opgesteld met projecten. Het projectenboek 2016 geeft een overzicht van alle projecten, projecten die gepland zijn en die worden uitgevoerd.

Waterkeringen

Uit de derde toetsing, die in 2011 is uitgevoerd, blijkt dat veel waterkeringen niet aan de normen voldoen. Door nieuwe inzichten is het aantal kilometers waterkering met een onvoldoende gestegen van 680 naar 1225 kilometer. Er is dus werk aan de winkel. In het huidige, tweede HWBP worden projecten uitgevoerd aan waterwerken die in de tweede toetsronde (2001-2006) niet voldeden aan de norm. In het nieuwe HWBP, dat de periode 2016-2021 beslaat, zijn meer dan 70 projecten gepland.

Dijkverbetering

Veel projecten richten zich op verbetering van de dijken in het rivierengebied of langs de kust. In de beschrijving van de projecten lees je om welke dijkvakken het gaat. Hoe ziet de omgeving er uit? Welke partijen spelen een rol? Wat is de stand van zaken?

In totaal zijn bijna honderd projecten beschreven. In het projectenboek zijn ze gerangschikt naar urgentie. Het meest urgent zijn dijkprojecten in het rivierenland, langs de Waaldijk bij Gorinchem, Waardenburg en Tiel bijvoorbeeld. De dijkvakken zijn er afgekeurd omdat ze niet hoog genoeg zijn of niet stabiel. Soms treedt er piping op. Het water stroomt dan via een zandlaag onder de dijk door. Na verbetering moeten die dijken voldoende bescherming geven tegen overstromingen.

(Bron foto: Pixabay)

Werken aan sterke dijken